พ.ศ.2475 ประเทศไทยได้มีการปรับการเปลี่ยนแปลง และการปกครองใหม่ทั้งหมด เช่น การปกครองในระบอบ สมบูรณาญาสิทธิราช เข้าสู่ประชาธิปไตย ภายใต้การคุ้มครองของ ประชาธิปไตยอยู่ในกฎหมายรัฐธรรมนูญ และถึงแม้ พระราชบัญญัติธรรมนูญการปกครองของแผ่นดินสยามชั่วคราว เมื่อปี พ.ศ. 2475 และรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรสยาม พ.ศ. 2475 หากแต่เมื่อได้ประกาศใช้ รัฐธรรมนูญฉบับนี้ได้รัฐสภาเป็นระบบคู่ หรือนะบบสองสภา

จุดกำเนิดของคณะวุฒิสภาถึงจะมาจากรัฐธรรมนูญของอาณาจักรไทย เมื่อปี พ.ศ. 2489 แต่ในรัฐธรรมนูญดังกล่าวให้ใช้คำว่า พฤฒสภา โดยเป็นรูปแบบของสภาคู่ นิยมกล่าวไว้ว่า รัฐสภาประกอบด้วย สภานิติบัญญัติ สภาบัญญัติแห่งชาติหน้าที่ สภาผู้แทนราษฎร วุฒิสภา และรัฐสภา

ระยะเริ่มแรกของการมีจุดประสงค์ของรัฐธรรมนูญอาจจะต้องใช้วุฒิสภาเป็นเหมือนกับพี่เลี้ยงของผู้แทนราษฎร เนื่องจากมีอำนาจในหน้าที่ในการเป็นคณะธรรมาธิการสามัญ และยังรวมไปถึง อำนาจที่จะเลือกบุคคล ที่มีอำนาจในหน้าที่การตรวจสอบของคณะกรรมาธิการวิสามัญ เพื่อกระทำ หรือพิจารณาในงานอันสมควรหากแต่มองในภาพรวมแล้ว วุฒิสภานั้นในระบอบของสภา จะมีอำนาจที่มากกว่า หรือน้อยกว่าสภาล่างก็เป็นได้ หรืออาจะมีบทบาทมากน้อยแค่ไหน แล้วแต่รัฐธรรมนูญของแต่ละประเทศ

เรื่อง ที่มากับอำนาจของวุฒิสภา

เรื่องในการศึกษา ประเด็นที่มา หรืออำนาจหน้าที่ของสมาชิกของพูดในเรื่องประเด็นที่บัญญัติไว้ ในรัฐธรรมนูญปี พ.ศ. 2550 ถึงแม้รัฐธรรมนูญนั้นสิ้นสุดลงไปตามเวลา ทางรัฐบาลจะปฏิเสธไม่ได้ว่ารัฐธรรมนูญฉบับนี้แตกต่างกว่ารัฐธรรมนูญฉบับอื่น